Küçükçekmece Evde Masaj

“Ben değil.” Turner’ın ağzından kaçıverdi. Bunu söylemiş olduğine inanamıyorum. Küçükçekmece Evde Masaj  Miranda az önce yazdığı laflara baktı. Küçükçekmece Evde Masaj O sırada, on üçüncü günlüğünün kırk ikinci sayfasındaydı ama ilk defa – dokuz yıl önceki o alınyazısı gününden sonrasında ilk kez – ne yazacağı hakkında hiçbir fikri yoktu.O tekdüze geçen günlerinde bile (ki çoğunlukla öyleydi) yazacak bir şeyler uydurmayı başarmıştı.

On dördüncü yaşlarının mayıs ayı – Uyandım. Giyindim. Kahvaltı yaptım: Kızarmış ekmek, yumurta, pastırma. Adı bilinmeyen bir bayatım yazdığı Kül ve Ateş’i okudum. Kül ve Ateş’i babamdan sakladım. Öğle yemeği yedim: tavuk, ekmek, peynir. Fransızca eylem çekimlerini çalıştım. Büyükanneme mektup yazdım.

Akşam yemeği yedim: biftek, çorba, puding. Birazcık daha Kül ve Ateş okudum, yazarın kimliği hâlâ belli değil. Yoruldum. Uyudum. Rüyamda onu görmüş oldum. Bunlar, aynı yıl 12 Kasım’da yaptığı kayıtlarla karıştırılmamalıydı – Uyandım. Kahvaltı yaptım: yumurta, kızarmış ekmek, jambon Eski Yunan tragedyası okuyarak müthiş bir şov yaptım. Boşuna. Vakitın çoğunu pencereden dışarı bakarak geçirdim. Öğle yemeği yedim: balık, ekmek, bezelye. Latince eylem çekimlerini çalıştım.

Küçükçekmece Evde Masaj

Büyükanneme mektup yazdım. Akşam yemeği yedim: rosto, patates, puding. Tragedyayı masaya getirdim (kitabı, olayı değil). Küçükçekmece Evde Masaj  Babam fark etmedi. Yattım. Uyudum. Rüyamda onu gördüm. Oysa şimdi – şimdi, büyük ve çok önemli bir şey gerçekleştiği süre (ki böyle bir şey hiç olmuyordu) söyleyecek bir tek sözü vardı – Bunu söylemiş olduğine inanamıyorum. “Peki, Miranda, ” diye kendi kendine mırıldandı, bir yandan da elinde tuttuğu tüyün ucundaki mürekkebin kurumasını seyrediyordu,

“Bir günlük yazarı olarak üne kavuşamazsın.” “Ne dedin sen?” Miranda günlüğünü çat diye kapattı.Olivia’nın odaya girdiğini fark etmemişti. “Hiç, ” dedi telaşla. Olivia yürüdü ve kendini halının öteki ucundaki yatağa attı. “Ne korkunç bigün.” Miranda başını salladı ve arkadaşının yüzünü görebilmek için sandalyesini çevirdi. “Cenazeye gelmene sevindim, ” dedi Olivia iç çekerek. “Gece burada kalacağın için de teşekkür ederim.” “Sözü mü olur, ” diyerek yanıtladı Miranda. Hiç mesele değildi,

hele Olivia ona ihtiyacı olduğunu söyleyince. “Ne yazıyorsun?” Miranda günlüğüne baktı ve kapağını saklamak için elleriyle defterin bütününü kapattığını ancak o süre fark etti. “Hiç, ” dedi.